Praktijkcases, nieuws en toolkits om je evenement te verduurzamen, van energie tot catering.

Er is een neiging in de interieurbranche om meubilair dat er verouderd uitziet of niet meer past bij een nieuwe huisstijl te vervangen, ook als het technisch prima functioneert. Dat is begrijpelijk vanuit een oogpunt van representativiteit, maar het is duur in termen van geld en in termen van materiaalverlies. Een stoel die tien jaar oud is maar nog steeds stabiel en comfortabel is, heeft zijn productie-uitstoot al lang terugverdiend en verdient het om nog tien jaar mee te gaan. Een stoel die na drie jaar wordt vervangen omdat de kleur niet meer klopt met de nieuwe receptie, heeft een lifecycle die korter is dan zijn eigen productieproces rechtvaardigde.

Regels die drie keer zijn veranderd

Er is bij vrijwel geen enkel vergaderonderdeel zo weinig over nagedacht als over de koffie. Ze staat er gewoon, de machine zoemt, de deelnemers schenken in, en niemand stelt vragen over wat er in het apparaat zit of waar die koffie vandaan komt. Maar als je rekent met drie a vier kopjes per deelnemer per dag en een event van vijftig mensen, gaat het om honderdvijftig tot tweehonderd porties koffie op een dag. Vermenigvuldigd over alle events die een locatie per jaar organiseert, is dat een inkooppost van enige omvang, met keuzes die er wel degelijk toe doen.

Een vergaderlocatie die haar catering wil verduurzamen, stuit vaak op een beperking die in de plannen niet wordt genoemd, namelijk het aantal mensen in de keuken en in de bediening.

Micro-events, vergaderingen en sessies voor maximaal vijftig deelnemers, zijn lang gezien als de kleinere broer van het echte congres: minder indrukwekkend, minder zichtbaar, minder statusverhogend voor de organiserende partij. Die perceptie is aan het verschuiven. Internationale trenddata laten zien dat micro-events sterk groeien als bewuste keuze van organisaties die hebben ontdekt dat kleinere bijeenkomsten niet alleen goedkoper zijn maar ook inhoudelijk sterker. Deelnemers zijn meer betrokken, netwerkmomenten zijn minder oppervlakkig, en de kans dat iemand met een concreet resultaat naar huis gaat is hoger dan bij een congres van driehonderd mensen waar drie kwart van de dag zaal-zitten en luisteren is.

Je zit midden in de voorbereiding van een bijeenkomst en een leverancier vraagt welke duurzaamheidsgegevens je na afloop nodig hebt. Op dat moment blijkt hoe snel huren of kopen: wat is duurzamer voor evenementmateriaal? van een algemeen onderwerp verandert in een praktische organisatiewaarde. De kern is dat de beste keuze afhangt van gebruiksfrequentie, transport, opslag, onderhoud en levensduur. Dat betekent niet dat ieder detail vanaf de eerste offerte exact bekend moet zijn, wel dat je vroeg genoeg bepaalt welke keuzes het meeste verschil kunnen maken. Zodra die keuzes onderdeel zijn van locatie, programma en inkoop, hoef je duurzaamheid niet als extra laag over een al bijna afgerond evenement te leggen.

Er zijn deelnemers die bij aankomst bij een vergadering automatisch uitkijken naar het programmaboekje op hun stoel, het naamkaartje voor hen op tafel en de hand-out die bij de presentatie hoort. Niet omdat ze die materialen echt nodig hebben, maar omdat ze er altijd al waren en omdat de afwezigheid ervan aanvoelt als iets dat vergeten is. Die gewenning is de voornaamste reden waarom papierloze events soms weerstand oproepen, ook als de inhoud uitstekend is en er niets ontbreekt.

Er is een groot gat tussen een locatie die bereikbaar is per trein en een locatie die dat ook actief communiceert. De meeste locaties die op loopafstand van een station liggen, vermelden dat ergens op hun website, in een klein tekstblokje onder het kopje 'bereikbaarheid', en laten het daarbij. De organisator die het event boekt, weet het dus, maar de deelnemer die de uitnodiging ontvangt, krijgt standaard een parkeeradres en een route voor autoverkeer, en neemt de auto.

Geen keuze meer tussen wegwerp en herbruikbaar

Internationale verenigingen, van medische beroepsgroepen tot wetenschappelijke netwerken, kiezen hun congresbestemming vaak via een biedingsproces, waarin steden, convention bureaus en congreslocaties een voorstel indienen op basis van een uitgebreid document met eisen en wensen.

Bij vrijwel elk zakelijk event is er decoratie, en bij vrijwel elk zakelijk event verdwijnt die decoratie na afloop in het afval of in het magazijn van een bedrijf dat er nooit meer iets mee doet. Snijbloemen zijn verwelkt voor de volgende ochtend. Ballonnen zijn gebarsten of worden geprikt voor ze worden afgevoerd, want niemand doet de moeite om ze leeg te laten lopen voor ze in de container gaan. Papieren slingers, schuimplastic letters en geverfde houten decoraties verdienen een kleine plek in de afvalstatistiek maar een grote plek in de visuele indruk die een event maakt.

De registratiebalie aan het begin van een event is een productielijn van papier. Geprinte deelnemerslijsten, ingevulde aanmeldingsformulieren, envelopjes met naamkaartjes, afgedrukte badges met een barcode die niemand scant, informatiebladen die worden meegegeven en twee uur later in de zak van de jas verdwijnen. Bij een event van honderd mensen telt dat snel op tot een kilo of meer aan papier dat na het event grotendeels als ongesorteerd drukafval wordt afgevoerd.