Reizen van deelnemers en crew, bereikbaarheid, vervoer en logistieke transporten

Een professionele livestream of hybride event vraagt veel techniek en mensen, met een regisseur, een beeldmixer, een geluidstechnicus, camera-operators en iemand die de streaming en de interactie met online deelnemers verzorgt.

Bijna elk event wordt vastgelegd, met een fotograaf die de sfeer en de sprekers in beeld brengt, een videoteam dat een aftermovie maakt en soms een volledige opname van alle sessies.

Je hebt achttien mensen die bij elkaar moeten komen voor een overleg of een teamdag, een paar uit Groningen, een groepje uit Rotterdam, twee collega's uit Maastricht en de rest uit Utrecht, en ergens moet je een plek prikken waar ze allemaal naartoe kunnen.

In de binnensteden van Amsterdam, Utrecht, Den Haag en andere steden zijn ze een vertrouwd beeld geworden, elektrische bakfietsen en vrachtfietsen die pakketten, boodschappen en bedrijfsbevoorrading afleveren waar een busje moeilijk kan komen.

De aarde warmt sinds 2010 bijna twee keer zo snel op als daarvoor. Voor organisatoren is de nuttigste vraag waar de uitstoot van een event eigenlijk zit, en het antwoord ligt vooral op de parkeerplaats: de reis van gasten is de grootste post.

Bij een meerdaags congres wordt in de CO2-berekening meestal netjes meegeteld hoe deelnemers naar de stad reizen, of ze met de trein komen of vliegen, en hoeveel kilometer ze gemiddeld afleggen.

Wie op de ochtend voor een groot evenement in een binnenstadslocatie naar de laaddeur loopt, ziet vaak een rij bestelbusjes en vrachtwagens die elk op hun beurt wachten, met een cateraar die zijn koelwagen niet kwijt kan, een bloemist die dubbel geparkeerd staat en een AV-leverancier die al een half uur met draaiende motor op de stoep staat.

Een congres dat met succes deelnemers naar de trein stuurt, loopt tegen een probleem aan dat bij een autovrije aanpak zelden wordt voorzien, namelijk dat al die mensen op hetzelfde moment willen vertrekken.

Als je de CO2-voetafdruk van een gemiddeld zakelijk event uitrekent, valt een ding onmiddellijk op: de reisbewegingen van de deelnemers vormen verreweg het grootste deel, soms meer dan tachtig procent van de totale uitstoot, voor energie, catering en materiaalgebruik bij elkaar. Een event voor honderd mensen waarbij de meesten met de auto komen vanaf vijftig kilometer afstand, produceert een CO2-bijdrage die je met geen enkele keuze in de catering of de verlichting kunt compenseren. De locatiekeuze is daarmee feitelijk de meest impactvolle duurzaamheidsbeslissing die een organisator maakt, ook al staat duurzaamheid zelden als eerste criterium in het locatiebrief.

Er is een groot gat tussen een locatie die bereikbaar is per trein en een locatie die dat ook actief communiceert. De meeste locaties die op loopafstand van een station liggen, vermelden dat ergens op hun website, in een klein tekstblokje onder het kopje 'bereikbaarheid', en laten het daarbij. De organisator die het event boekt, weet het dus, maar de deelnemer die de uitnodiging ontvangt, krijgt standaard een parkeeradres en een route voor autoverkeer, en neemt de auto.

Geografie als bondgenoot voor duurzame mobiliteit

Een vernieuwend plan voor een complex vraagstuk

Als veertig mensen elk apart met de auto naar een locatie rijden die vijftig kilometer van een treinstation ligt, produceren die veertig ritten samen een CO2-bijdrage die voor een aanzienlijk deel van de totale voetafdruk van het event verantwoordelijk is. Als dezelfde veertig mensen in een bus worden gebracht van een centraal verzamelpunt naar diezelfde locatie, daalt die CO2-bijdrage met meer dan tachtig procent. De bus rijdt nog steeds, maar hij rijdt een keer in plaats van veertig keer.

Een volledig elektrische vloot voor festivalbezoekers

Een locatie is gevonden, de eerste offertes liggen op tafel en het programma begint te schuiven van idee naar planning. Juist dan is waarom bezoekersvervoer de duurzaamheidsplannen van een evenement kan maken of breken relevant, omdat beslissingen die nu klein lijken later vastzitten in contracten, reisplannen of productiebestellingen. In de praktijk geldt dat honderden individuele reizen samen zwaarder kunnen wegen dan veel zichtbare maatregelen op de locatie. Wie dat vooraf weet, kan gerichter vragen stellen en hoeft na afloop minder te reconstrueren. Het onderwerp wordt daarmee geen theoretische discussie, maar een manier om een bijeenkomst beter te organiseren en keuzes achteraf uit te kunnen leggen.

Van alternatief naar standaardkeuze