Praktijkcases, nieuws en toolkits om je evenement te verduurzamen, van energie tot catering.

De meeste locaties in de Nederlandse evenementenbranche zeggen ergens op hun website iets over duurzaamheid. Het kan een zin zijn over groene stroom, een foto van zonnepanelen op het dak, een vermelding dat ze werken met seizoensgebonden producten bij de catering. Wat je bijna nooit ziet is een concreet getal: hoeveel CO2 heeft er bij deze locatie de lucht in gegaan in het afgelopen jaar, en hoeveel is er gecompenseerd? Die vraag stellen is geen nit-picking. Het is de vraag die steeds meer professionele planners en opdrachtgevers stellen, en die steeds vaker als selectiecriterium wordt gehanteerd.

De Ecodesign-verordening, bekend onder de Engelse afkorting ESPR, is in juli 2024 in werking getreden en vormt het kader waarmee de Europese Unie eisen gaat stellen aan de duurzaamheid van vrijwel alle fysieke producten die in de EU op de markt komen.

Er zijn twee soorten mensen die een vergaderlocatie boeken. De professionele PCO, meeting planner of eventbureau doet dit tientallen keren per jaar, heeft een shortlist van vertrouwde locaties en weet precies welke vragen hij moet stellen over capaciteit, techniek en contractvormen. En dan is er de interne opdrachtgever: de HR-manager die een keer per kwartaal een teamdag organiseert, de communicatiemedewerker die de jaarlijkse relatiedag in goede banen moet leiden, de office manager die geen idee heeft wat een dag-arrangement precies inhoudt maar die het wel geregeld moet krijgen voordat ze op vrijdag met verlof gaat.

Een locatie is gevonden, de eerste offertes liggen op tafel en het programma begint te schuiven van idee naar planning. Juist dan is waarom gewicht belangrijk is bij duurzaam eventdesign relevant, omdat beslissingen die nu klein lijken later vastzitten in contracten, reisplannen of productiebestellingen. In de praktijk geldt dat zwaarder materiaal zowel meer grondstof als meer transport kan betekenen, al kan een robuust product juist langer meegaan. Wie dat vooraf weet, kan gerichter vragen stellen en hoeft na afloop minder te reconstrueren. Het onderwerp wordt daarmee geen theoretische discussie, maar een manier om een bijeenkomst beter te organiseren en keuzes achteraf uit te kunnen leggen.

De vergaderzaal van een hotel heeft lang als standaard gediend. Geen risico, bekende kwaliteit, ruime parkeergelegenheid, een cateringteam dat weet hoe een koffiepauze eruitziet. Dat is ook precies waarom een groeiend deel van de planners er niet meer automatisch voor kiest. Uit onderzoek van Convene uit 2025 blijkt dat bijna de helft van de professionele planners actief sourcet naar niet-hotellocaties voor hun events, een percentage dat een paar jaar geleden nog aanzienlijk lager lag.

Een richtlijn voor de tweede grootste post

Een gids die natuur vertaalt naar inkoopvoorwaarden

De gevel van Beeld & Geluid in Hilversum is een van de meest fotografeerde gevels van Nederland. De kleurrijke tegels van kunstenaar Jaap Drupsteen, elk met een iconisch beeld uit de Nederlandse televisie- en radiogeschiedenis, maken het gebouw onmiddellijk herkenbaar voor iedereen die ooit een beeldscherm heeft gekeken. Dat is ook het eerste wat een deelnemer ziet als hij aankomt voor een event: een gebouw dat iets weet te vertellen, dat een context heeft die groter is dan hijzelf en dat al door de architectuur iets zegt over het soort organisatie dat hier werkt.

Veel buitenlocaties, van landgoederen en boerderijen tot kasteeltuinen en natuurparken, verkopen hun groene omgeving als onderdeel van de beleving, met foto's van oude bomen, bloeiende weides en een vijver waar gasten bij de borrel omheen lopen.

Het grootste misverstand over ISO 20121 is dat het een keurmerk is dat je aanvraagt en daarna aan de muur hangt. Dat is het niet. ISO 20121 is een managementsysteemnorm, vergelijkbaar met ISO 9001 voor kwaliteitsmanagement of ISO 14001 voor milieumanagement. Wat dat in de praktijk betekent is dat de certificering niet wordt verleend op basis van wat je nu doet, maar op basis van hoe je jouw organisatie heeft ingericht om structureel te sturen op duurzaamheid. Het gaat om processen, verantwoordelijkheden, doelstellingen en verbetercycli, niet om een lijst van groene eigenschappen van het gebouw.

Een biologische boerderij als eventlocatie klinkt in eerste instantie als een creatieve uitzondering die past bij een specifiek type bedrijf met een specifiek type cultuur. In de praktijk is het een format dat steeds breder wordt ingezet, ook door bedrijven die niet bekend staan om hun groene imago maar die begrijpen dat een andere omgeving iets doet wat een kantoorruimte of een hotelzaal niet kan. De combinatie van buitenlucht, geur, zicht op iets wat groeit en voedsel dat een direct verband heeft met wat er om je heen staat, creëert een context die de manier waarop mensen denken en praten merkbaar beinvloedt.

Een locatie die zelf op groene stroom draait, goed isoleert en afval scheidt, doet nuttige dingen. Maar als diezelfde locatie haar catering inkoopt bij een leverancier die rundvlees importeert uit Brazilië, bloemen laat komen per vliegtuig en koffie serveert van een groothandelaar zonder herkomstgarantie, is het verhaal over eigen duurzaamheid onvolledig. Niet omdat de locatie tekortschiet in wat ze zelf doet, maar omdat de keten die achter haar functioneert een substantieel deel van de totale footprint bepaalt.