Het digitale productpaspoort en de Ecodesign-verordening: wat er verandert voor eventmateriaal

Een Europese regel die verder reikt dan de winkel

De Ecodesign-verordening, bekend onder de Engelse afkorting ESPR, is in juli 2024 in werking getreden en vormt het kader waarmee de Europese Unie eisen gaat stellen aan de duurzaamheid van vrijwel alle fysieke producten die in de EU op de markt komen. Het gaat daarbij om eisen aan levensduur, repareerbaarheid, het gebruik van gerecyclede materialen en de beschikbaarheid van informatie over een product, vastgelegd in een digitaal productpaspoort. De verordening wordt stap voor stap uitgewerkt per productgroep, en de eerste groepen die aan de beurt zijn, zoals textiel, meubels en elektronica, zijn precies de producten die op events in grote hoeveelheden worden gebruikt. Voor organisatoren, locaties en verhuurbedrijven is het dus de moeite waard om te weten wat eraan komt.

Wat een digitaal productpaspoort is

Een digitaal productpaspoort is een digitale verzameling informatie over een product, die via een code op het product toegankelijk is en onder meer vertelt waar het van is gemaakt, hoe het kan worden gerepareerd, welke onderdelen vervangbaar zijn en hoe het aan het einde van de levensduur kan worden verwerkt. Het doel is dat gebruikers, reparateurs en recyclers makkelijker toegang krijgen tot informatie die nu vaak verborgen blijft bij de fabrikant. Voor batterijen is een vergelijkbaar paspoort al via een eigen verordening geregeld, en voor andere productgroepen worden de eisen de komende jaren vastgesteld. Het zal nog enige tijd duren voordat de meeste producten die op events worden gebruikt een paspoort hebben, maar de richting is duidelijk.

Onverkochte kleding mag niet meer worden vernietigd

Een onderdeel van de verordening dat al van kracht is, is het verbod op het vernietigen van onverkochte kleding, kledingaccessoires en schoenen, dat sinds 19 juli 2026 geldt voor grote ondernemingen en vanaf 2030 ook voor middelgrote. Donatie, doorverkoop, hergebruik en recycling blijven toegestaan, maar storten en verbranden van onverkochte voorraad is voor deze bedrijven verleden tijd, en ze moeten rapporteren over wat er met hun onverkochte voorraad gebeurt. Voor organisaties die merchandise of kleding verkopen op events, kan dat relevant zijn als ze onder de definitie van een grote onderneming vallen. Voor alle anderen is het een signaal dat het bestellen van overtollige voorraad die na afloop wordt weggegooid, maatschappelijk steeds minder wordt geaccepteerd.