
Een beurs is een van de meest materiaalintensieve vormen van events, met honderden stands die in een paar dagen worden opgebouwd, drie of vier dagen staan en daarna in één nacht worden afgebroken.

Organisatoren die jaarlijks events organiseren, bouwen in de loop der tijd een voorraad op van decor, banners, standmateriaal, meubilair, kabels, kleding, giveaways en allerlei kleine spullen die na afloop mee terug zijn gegaan.

Bij bijna elk event hangen er borden, van de pijl naar de zaal en de wegwijzer naar de toiletten tot de grote banner bij de ingang en de bordjes met zaalnamen en tijden.

Bij veel buitenevents is een tent het hart van het terrein, van een grote hal voor een congres op een landgoed tot een sfeervolle stretchtent voor een diner of een reeks kleine tenten voor een beurs in de open lucht.

Honderden meters dranghek komen bij elk festival van de vrachtwagen, maar in het duurzaamheidsgesprek tellen ze zelden mee. Dutch Barrier Services liet de voetafdruk van zijn aluminium certificeren op 3,8 kilo CO2 per kilo. Wat zegt dat cijfer, en wat vraag je je eigen verhuurder?

Na een festival of buitenevent op een grasveld is het vaak goed te zien waar de tenten, het podium en de looproutes stonden, omdat het gras daar geel, platgedrukt of veranderd in modder is.

Een beursorganisator heeft weinig directe invloed op wat er op de vloer gebeurt, omdat elke exposant zijn eigen stand laat bouwen, met zijn eigen materialen, zijn eigen verlichting en zijn eigen manier van afbreken.

Een verbouwing is duur en ongemakkelijk: de zaal is weken uit gebruik, er is stof en lawaai, en de kosten lopen altijd iets hoger op dan de offerte. Maar het is ook precies het moment waarop duurzame materiaalkeuzes kunnen worden gemaakt zonder extra moeite, omdat er sowieso nieuwe materialen worden aangebracht. Wie op dat moment kiest voor een isolatiemateriaal op basis van houtwol of hennep in plaats van de standaard steenwol, of voor een vloer van gerecycled materiaal in plaats van nieuwe pvc-tiles, doet dat voor dezelfde prijs als de conventionele keuze, soms iets meer, soms zelfs minder.

Er is een neiging in de interieurbranche om meubilair dat er verouderd uitziet of niet meer past bij een nieuwe huisstijl te vervangen, ook als het technisch prima functioneert. Dat is begrijpelijk vanuit een oogpunt van representativiteit, maar het is duur in termen van geld en in termen van materiaalverlies. Een stoel die tien jaar oud is maar nog steeds stabiel en comfortabel is, heeft zijn productie-uitstoot al lang terugverdiend en verdient het om nog tien jaar mee te gaan. Een stoel die na drie jaar wordt vervangen omdat de kleur niet meer klopt met de nieuwe receptie, heeft een lifecycle die korter is dan zijn eigen productieproces rechtvaardigde.

Bouwen als apart innovatiegebied

Een vertrouwd effect met een verborgen kostenpost

Van festivaltent naar volwaardige decormaker

Een materiaal met een imagoprobleem dat verdwijnt

Een vertrouwd object dat aan vernieuwing toe was

Een onderdeel dat vaak als laatste wordt ingevuld