Grasbescherming en tijdelijke vloeren bij buitenevents: wat er onder je event gebeurt

Een veld dat weken nodig heeft om te herstellen

Na een festival of buitenevent op een grasveld is het vaak goed te zien waar de tenten, het podium en de looproutes stonden, omdat het gras daar geel, platgedrukt of veranderd in modder is. Voor de eigenaar van het terrein, vaak een gemeente, een landgoed of een sportclub, betekent dat herstelwerk dat weken of maanden kan duren, met kosten voor nieuw zaad, bemesting en soms het volledig vervangen van de toplaag. Bij een nat weekend kan de schade zo groot zijn dat het veld het hele seizoen niet meer bruikbaar is, wat voor de eigenaar een reden kan zijn om het terrein niet meer te verhuren. Hoe een organisator met de bodem omgaat, bepaalt dus mede of een locatie beschikbaar blijft.

Wat er in de bodem gebeurt

De schade ontstaat door een combinatie van gewicht, bedekking en tijd. Zware voertuigen en grote aantallen voeten drukken de bodem samen, waardoor lucht en water er minder goed in kunnen en de wortels van het gras het moeilijk krijgen, en dat effect is bij natte grond veel groter dan bij droge. Gras dat meerdere dagen onder een vloer of tent ligt zonder licht, kleurt geel en sterft af als het te lang duurt, terwijl een bedekking die lucht en licht doorlaat de schade flink beperkt. Het is daarom zinvol om per onderdeel van het terrein te kijken hoe lang het wordt bedekt, hoeveel verkeer er overheen gaat en welk soort bescherming daarbij past.

Rijplaten en looproutes

Voor zwaar verkeer tijdens de opbouw, zoals vrachtwagens, heftrucks en verreikers, zijn rijplaten van staal, aluminium of kunststof de gangbare oplossing, omdat ze het gewicht spreiden en voorkomen dat voertuigen wegzakken. Kunststof rijplaten zijn lichter en makkelijker te plaatsen, en worden door verhuurbedrijven vele seizoenen hergebruikt, wat ze vanuit materiaalgebruik een logische keuze maakt. Voor looproutes van bezoekers zijn er open vloersystemen van kunststof of rubber die het gras beschermen tegen vertrapping en die licht en water doorlaten, zodat het gras eronder minder lijdt. Het loont om de routes zo te plannen dat voertuigen en bezoekers zo veel mogelijk dezelfde paden gebruiken, zodat een groter deel van het veld onaangeroerd blijft.