Dranghekken met een kleinere voetafdruk: wat de certificering van Dutch Barrier Services laat zien

Het materiaal dat niemand ziet

Bij de voorbereiding van een festival of een groot buitenevent gaat het gesprek over duurzaamheid meestal over stroom, catering, bekers en de manier waarop bezoekers naar het terrein komen, terwijl de honderden meters hekwerk die op de opbouwdag van de vrachtwagens komen zelden in dat rijtje terechtkomen. Dat is begrijpelijk, want een dranghek voor het podium huur je voor de veiligheid en niet om er een verhaal over te vertellen, en na het weekend gaat het materiaal terug naar de verhuurder, die het bij het volgende event opnieuw inzet. In dat aluminium zit toch een flinke hoeveelheid uitstoot, die al is ontstaan lang voordat het hek voor het eerst op een terrein staat.

Wat er deze week bekend werd

Dutch Barrier Services, een Nederlands bedrijf dat sinds 2022 dranghekken verhuurt en verkoopt, vooral de zware hekken die direct voor het podium staan, maakte op 15 oktober bekend dat de voetafdruk van zijn eindproduct is gecertificeerd op 3,8 kilo CO2 per kilo aluminium. Volgens het bedrijf is dat opnieuw 35 procent minder dan bij de vorige meting, en ligt de voetafdruk van het gebruikte aluminium zo'n 80 procent onder het gemiddelde van de meeste producenten wereldwijd, waar de productie van gewoon aluminium tussen de 10 en 22 kilo CO2 per kilo kost, afhankelijk van waar en met welke energie het gemaakt wordt. Het bericht verscheen als gesponsorde bijdrage in het Britse vakblad Event Industry News, en welke norm of instantie achter de certificering zit staat er niet bij, wat meteen een goede vraag is als je zelf met zulke cijfers wilt werken.

Waar de winst vandaan komt

De daling komt vooral uit de keuze van de grondstof. Voor het plaatmateriaal gebruikt het bedrijf sinds 2025 aluminium van de Duitse producent Speira, dat voor een groot deel uit gerecycled materiaal bestaat en met waterkracht wordt gemaakt, met een maximale voetafdruk van 4 kilo CO2 per kilo. Sinds het tweede kwartaal van dit jaar komen ook de geëxtrudeerde profielen, de staanders en liggers van het hek, van een andere fabriek, die van het Noorse Hydro, met een legering waarvan de voetafdruk voor die onderdelen 35 procent lager uitvalt. De hekken zelf worden gemaakt door zusterbedrijf Dutch Barrier Solutions, dat naast het hoofdkantoor gevestigd is, zodat er tussen fabriek en magazijn vrijwel geen vervoer nodig is.

Het restmateriaal gaat terug

Een detail dat in zulke berichten vaak ontbreekt, maar hier wel genoemd wordt, is wat er gebeurt met het afval uit de productie. Bij het uitsnijden en ponsen van de platen blijven stukken en stansgaten over, en die gaan terug naar Speira, waar ze worden omgesmolten en opnieuw tot plaat gewalst. Het materiaal blijft zo in dezelfde keten en er hoeft minder nieuw aluminium bij te komen, wat bij een metaal dat zich zonder kwaliteitsverlies telkens opnieuw laat recyclen een logische route is.

Waarom materiaal meetelt

Hoe zwaar zulke keuzes wegen, wordt duidelijk als je naar de cijfers van het Britse duurzaamheidsbureau isla kijkt, dat in juli een analyse publiceerde van ruim 6.400 materiaalregistraties bij 789 evenementen. Materialen bleken goed voor 27 procent van de voetafdruk van een event als je de reis van het publiek buiten beschouwing laat, en 84 procent van al het gemeten materiaal was nieuw geproduceerd, gemiddeld 2,7 ton per evenement. Hekwerk dat jarenlang meegaat en steeds opnieuw wordt verhuurd valt in die berekening al gunstig uit tegenover materiaal dat na één keer verdwijnt, en als het aluminium zelf ook nog met veel minder uitstoot is gemaakt, wordt de uitstoot die je per inzet aan je event toerekent nog een stuk lager.

Vragen voor je verhuurder

Voor een organisator of productieleider levert het iets op om bij de volgende aanvraag naast prijs en beschikbaarheid ook te vragen waar het hekwerk van gemaakt is en of de verhuurder daar cijfers over heeft. Een gecertificeerde waarde per kilo wordt pas echt bruikbaar als je weet volgens welke norm hij is vastgesteld en wat er wel en niet in is meegenomen, zoals het vervoer naar het terrein en het onderhoud tussen twee klussen. Wie over zijn event moet rapporteren, bijvoorbeeld omdat de opdrachtgever onder de Europese rapportageregels valt, heeft aan zulke gegevens meer dan aan een algemene belofte over duurzaam materiaal.

Een klein onderdeel van het geheel

Een dranghek zal nooit de grootste post op de CO2-rekening van een festival worden, zeker niet zolang het grootste deel van de uitstoot uit het reizen van bezoekers komt. Het laat wel zien dat leveranciers achter de schermen hun eigen stappen zetten, en dat de keuze voor een verhuurder net zo goed een duurzaamheidskeuze kan zijn als die voor een locatie of een cateraar. Misschien is het bij je volgende productie de moeite waard om de lijst met leveranciers eens langs te lopen met de vraag wie van hen je kan vertellen waar het materiaal vandaan komt, en wat dat uiteindelijk scheelt.