Wat het verschil is tussen een vegane lunch die niemand wil eten en een plantaardige lunch die niemand opvalt

Het etiket als struikelblok

Er is een paradox bij duurzame catering die elke ervaren cateraar kent. Een menu dat volledig plantaardig is en ook uitstekend smaakt, kan toch weerstand oproepen als het als zodanig wordt aangekondigd. 'Vegan buffet', 'vegetarisch menu' of 'plantaardige opties' zijn formuleringen die bij een deel van de deelnemers meteen een verwachting activeren die te maken heeft met wat ze eerder hebben gegeten onder dat label: te licht, te saai, te veel rucola, te weinig voldoening. Dat beeld is hardnekkig omdat het voor een deel van de mensen op een deel van de ervaringen klopt.

De oplossing zit niet in het veranderen van wat er op tafel staat maar in het weglaten van het label. Een buffet dat bestaat uit een hartige pompoentaart met kaas en rozemarijn, een schaal geroosterde groenten met hummus en granaatappelpitten, een bord met gevulde wraps van rode bonen en gegrilde paprika, en een kom linzensoep met krokant brood is een aantrekkelijk, stevig lunch die de meeste deelnemers zal aanspreken. Als datzelfde buffet wordt aangekondigd als 'vegan buffet', staat een deel van de zaal al voor de aanvang te vragen waar de vleeswaren zijn.