Wanneer livestreaming een duurzame keuze is en wanneer het gewoon handig is

De voetafdruk van een videoverbinding

Livestreaming heeft een reputatie als duurzame optie voor events, en die reputatie klopt, maar niet altijd en niet voor iedereen. Een videoverbinding heeft zelf ook een CO2-voetafdruk: de data die wordt verzonden doorloopt datacenters die stroom verbruiken, en bij hogere beeldkwaliteit of grotere aantallen gelijktijdige kijkers loopt dat verbruik op. Eén uur hoogkwalitatieve videostream voor tweehonderd kijkers verbruikt naar schatting tussen de 0,1 en 0,4 kWh aan datacenterstroom, afhankelijk van de kwaliteit en de infrastructuur van de streamingprovider. Dat is een getal dat verwaarloosbaar is vergeleken met een vlucht van Amsterdam naar Berlijn, die per passagier al snel 70 kilogram CO2 oplevert.

De afweging is dus niet livestreaming versus fysiek aanwezig zijn in algemene termen, maar: wat is de reisafstand van de deelnemer, en wat is de aard van zijn deelname? Op basis van die twee variabelen laat zich een tamelijk duidelijke lijn trekken.