Waarom resteten bij events een groter probleem is dan verpakkingen

De stille verspilling die vrijwel iedereen accepteert

Er is een gewoonte bij events die zo ingeburgerd is dat ze nauwelijks opvalt: de cateraar maakt meer dan er opgegeten wordt. Altijd. Standaard wordt er tien tot vijftien procent extra geproduceerd boven het verwachte aantal porties, soms meer, omdat onderschatten zichtbaar is en gênant en overschatten onzichtbaar is en professioneel oogt. Het resultaat is dat er aan het eind van elke lunch een onaangeroerd plateau sandwiches staat, een halve taart die niemand meer wil en een schaal salades die is omgedroogd in de warmte van de zaal.

Dat is niet de schuld van de cateraar en ook niet van de organisator in de zin dat een van hen slechte bedoelingen heeft. Het is een structureel resultaat van hoe de incentives liggen: het is erger om te weinig te hebben dan te veel, en niemand betaalt een boete voor wat er in de container eindigt. Maar als je de footprint van de catering bij een event berekent, is het weggegooid eten een post die bijna even groot is als de uitstoot van de ingrediënten die daadwerkelijk zijn geconsumeerd.