Hoe je als organisator de CO2-voetafdruk van een event berekent voor je duurzaamheidsrapportage

Waarom de berekening er nu meer toe doet dan vroeger

Een paar jaar geleden was het berekenen van de CO2-voetafdruk van een event iets wat grote multinationals deden voor hun jaarverslag, en wat de rest van de markt met een zekere bewondering van een afstand bekeek. Dat is voorbij. Door de uitrol van de Corporate Sustainability Reporting Directive zijn steeds meer bedrijven verplicht om hun indirecte emissies te rapporteren, en events en vergaderingen vallen daar gewoon onder. Een organisator die zijn opdrachtgever wil helpen aan bruikbare data voor de Scope 3-rapportage, moet weten hoe een CO2-berekening werkt. Dat is geen optie meer.

De berekening is minder ingewikkeld dan ze eruitziet. Ze bestaat uit een handvol posten die elk hun eigen emissiefactor hebben, en die je bij elkaar optelt om tot een totaal te komen per event of per deelnemer. Wat dan wel enige gewenning vraagt is de omvang van de getallen: de reisbewegingen wegen zo zwaar dat de rest van de berekening er bijna bij verbleekt.