Hoe de Europese CSRD-richtlijn de Nederlandse evenementenbranche raakt

Een richtlijn die van boven naar beneden werkt

De Corporate Sustainability Reporting Directive trad in 2024 in werking voor de eerste en grootste groep rapportageplichtige organisaties: beursgenoteerde ondernemingen met meer dan vijfhonderd medewerkers. In 2025 volgde de tweede groep, grote niet-beursgenoteerde bedrijven met meer dan tweehonderdvijftig medewerkers of een jaaromzet boven de veertig miljoen euro. De jaren daarna worden steeds meer bedrijven aan de verplichting onderworpen, totdat uiteindelijk ook een substantieel deel van het mkb verplicht moet rapporteren, zij het via een vereenvoudigd kader.

Dat klinkt als een wetgevingstraject dat ver van de dagelijkse praktijk van een eventmanager of locatiemanager staat. Maar het werkt van boven naar beneden door de keten. Als een beursgenoteerde onderneming haar Scope 3-emissies moet rapporteren en events daarin vallen, heeft ze die data nodig van de locaties en leveranciers die ze inhuurt. Ze vraagt ernaar bij haar eventmanager. Die vraagt ernaar bij de locatie. En de locatie die het antwoord niet kan geven, heeft een probleem dat niet meer vanzelf overgaat.