CSRD na de Omnibus: welke opdrachtgevers nog duurzaamheidsdata van hun eventleveranciers vragen

De vragenlijsten die ineens stilvielen

In 2024 en 2025 kregen veel locaties, cateraars en eventbureaus uitgebreide vragenlijsten van opdrachtgevers die zich voorbereidden op de Europese regels voor duurzaamheidsrapportage, de CSRD. Die bedrijven moesten rapporteren over hun hele waardeketen, en dus ook over de uitstoot van de events die ze organiseerden en de leveranciers die ze daarvoor inschakelden. Sinds het voorjaar van 2025 werd het stiller, omdat de Europese Commissie met een voorstel kwam om de regels flink te vereenvoudigen, en dat voorstel is inmiddels definitief. Voor eventleveranciers is het goed om te weten wat er is veranderd, en vooral welke vragen ze de komende jaren nog kunnen verwachten.

Veel minder bedrijven moeten rapporteren

De aangepaste richtlijn, bekend als de Omnibus, is op 18 maart 2026 in werking getreden, en lidstaten hebben tot maart 2027 om de wijzigingen in hun eigen wetgeving op te nemen. De belangrijkste verandering is de reikwijdte, want de rapportageplicht geldt voortaan alleen voor ondernemingen met meer dan duizend werknemers en een netto-omzet van meer dan 450 miljoen euro. Daarmee valt het grootste deel van de bedrijven die oorspronkelijk onder de regels zouden vallen, er weer buiten, en ook beursgenoteerde middelgrote en kleine ondernemingen hoeven niet meer te rapporteren. Het aantal verplichte datapunten in de rapportagestandaarden is ook fors teruggebracht, wat de rapportage voor de bedrijven die wel moeten eenvoudiger maakt.

Een schild voor kleinere leveranciers

Voor eventleveranciers is een andere wijziging minstens zo belangrijk, namelijk de bescherming van kleinere bedrijven in de waardeketen. Ondernemingen met maximaal duizend werknemers mogen verzoeken om informatie van rapporterende bedrijven weigeren voor zover die verder gaan dan wat in de vrijwillige rapportagestandaard staat die de Commissie daarvoor vaststelt. Rapporterende bedrijven mogen ook niet via een contract meer informatie afdwingen, en moeten een leverancier wijzen op het recht om te weigeren als ze toch meer vragen. Voor een locatie of cateraar betekent dit dat de uitgebreide vragenlijsten van weleer niet meer vanzelfsprekend zijn, en dat de vrijwillige standaard de maatstaf wordt voor wat redelijk is.