Van goede bedoelingen naar een werkend toegankelijkheidsplan
Waarom ambitie alleen niet genoeg is

Veel organisaties willen hun evenement toegankelijker maken, maar lopen vast op het moment dat die ambitie omgezet moet worden in concrete actie, simpelweg omdat er geen duidelijke structuur is om dat proces te begeleiden. Een stappenplan voorkomt dat goede bedoelingen blijven steken in losse, eenmalige acties die na verloop van tijd weer wegzakken.
Bestaande kaders om mee te starten
Er hoeft niet vanaf nul te worden begonnen, want er bestaan al bruikbare kaders zoals de Code D&I, een gedragscode voor de culturele sector, en de Routekaart Toegankelijke Festivals van de Coalitie voor Inclusie. De Code D&I werkt via vier P's, namelijk Personeel, Programma, Partners en Publiek, en biedt daarmee een overzichtelijke structuur om toegankelijkheid op meerdere vlakken tegelijk te benaderen in plaats van als één geïsoleerd project.
Wat artiesten vaak verzwijgen
Onderzoek van Attitude is Everything laat een opvallend gegeven zien: zeventig procent van de artiesten die extra faciliteiten nodig hebben, verbergt dit voor promotors en festivals uit angst voor negatieve gevolgen voor hun carrière. Artists riders met expliciete toegankelijkheidseisen zijn hierdoor een relatief eenvoudige quick-win, omdat ze artiesten een veilige, formele manier bieden om hun behoeften kenbaar te maken zonder dat dit als een probleem wordt ervaren.
Lees verder in de community
Dit artikel is exclusief voor leden van de community. Maak gratis een account aan en lees verder.
Veelgestelde vragen
Een stappenplan voorkomt dat goede bedoelingen blijven steken in losse, eenmalige acties die na verloop van tijd weer wegzakken. Zonder duidelijke structuur lukt het veel organisaties niet om ambitie om te zetten in concrete actie.
